Fasciale reset

Deze behandelwijze is voor mensen die pijn, vermoeidheid, stress of een rem op hun prestatieniveau ervaren – meestal als gevolg van een beperkte bewegingsvrijheid van het lichaam. Aan de hand van een vernieuwde kijk op het menselijke lichaam en het toepassen van lichaamsbewegingen bieden we een oplossing aan allerlei chronische en lichamelijke aandoeningen.

Moov-up brengt mensen in beweging vanuit een holistische visie op het lichaam. In de beweegmethode staat het brein centraal als communicatielijn met spieren, pezen en bindweefsel (fascia). Een goede samenwerking kan resulteren in een optimale bewegingsefficiëntie.

Tot 1980 werd fascia als een opvullend en ondersteunend weefsel gezien. Het verhinderde de anatomicus om een duidelijk beeld te krijgen van de topografische ligging van de lichaamsstructuren. Daarom werd het zoveel mogelijk weggesneden om een duidelijk en juist beeld te krijgen van het lichaam.

Maar eigenlijk speelt fascia een belangrijke rol in het lichamelijk en geestelijk functioneren, samen met het autonoom zenuwstelsel en het hormonaal stelsel beïnvloedt het de graad van spierspanning, het bewegingspatroon, de bloedcirculatie, hormoonhuishouding en het stresssysteem. Ook het emotioneel reageren, het denken en bijgevolg het gedrag wordt hierdoor bepaald.

De fascia neemt dus een sleutelpositie in bij het ontstaan van allerhande klachten en aandoeningen omdat het samen met het centraal zenuwstelsel communiceert. Fascia zorgt voor de communicatie tussen de hersenen en het lichaam, het zorgt dus voor de juiste krachtverdeling om gepast te kunnen reageren op prikkels van buitenaf.

page1image40114176

De beweegmethode

De beweegmethode is gebaseerd op een wetenschappelijke benadering van het lichaam in beweging. Via deze methode zorgen we ervoor dat je je verloren bewegingsmogelijkheden terugwint. We gaan ervan uit dat een lichaam veel van zijn bewegingspotentieel verliest door gewoontes en houdingen die we doorheen de jaren uitvoeren. We gaan op zoek naar de oorzaken van de klachten en nemen die weg door heel het lichaam te laten bewegen.

Van kleins af aan is het lichaam in staat om in alle richtingen te bewegen, elke spier, elk weefsel en elk gewricht kunnen bewegen onder een verschillende belasting. Doordat ons lichaam een aaneenschakeling is van spieren/pezen en gewrichten dienen de verschillende lichaamsdelen, die zich onder of boven een bewegend lichaamsdeel bevinden, gepast te kunnen reageren om de belasting te verdelen over het hele lichaam. Bij dysfunctie van een bepaalde zone kan die zone overbelast geraken doordat de belasting en de impact niet verdeeld kan worden. Dit zorgt ervoor dat alle belasting en impact wordt opgevangen in die zone.

Bij trauma’s of blessures gaat het lichaam zich aanpassen om zo goed mogelijk te kunnen functioneren. Het lichaam wil de verschillende impacten zo optimaal mogelijk verdelen om zo weinig mogelijk pijn te ervaren. Dit resulteert onder andere in minder en meer gespannen zones.

Door de jaren heen zal ons lichaam zich aanpassen aan onze levenswijze. Bepaalde zones in het lichaam zullen minder of zelf geen beweging meer vertonen. Dit geeft weer welke zones overbelast zijn.

Via een beweegscreening krijgen we overzicht over de verschillende zones in het lichaam. Op basis van de screening gaan we via beweging andere zones terug in beweging brengen. Door het lichaam terug in evenwicht te brengen pakken we pijn en bewegingsbeperkingen aan.

Bij het terug in beweging brengen van zones speelt fascia een belangrijke rol, zoals eerder vermeld is fascia een communicatielijn tussen het lichaam en de hersenen. Wanneer de hersenen een beweging als “veilig” aanziet zullen ze stelselmatig meer en meer lossen waardoor er ruimte ontstaat. Verder is fascia een weefsel die 9x meer proprioceptiereceptoren bevat dan spieren. Hierdoor geeft het veel meer info over de beweging in tijd en ruimte.

De fascia loopt in ketens over het lichaam, ze geven informatie aan onze hersenen waarop gereageerd wordt. De ketens van fascia, ook wel myofasciale lijnen genoemd kunnen ons helpen om stap voor stap terug in beweging te komen.

De hersenen ondersteunen beweging

Vanaf de geboorte ontwikkeld elk kind zich aan de hand van bewegingen. Rollen, kruipen, stappen, vallen, duwen zorgen voor de ontwikkeling van het bewegingsapparaat van elk kind. De uiteindelijke bewegingsmogelijkheden die zich vertonen zijn bijna onbegrensd. Deze veelheid van bewegingen geeft het kind een vrij gevoel, de mogelijkheid om ‘alles’ te kunnen.

De ontwikkeling van baby tot spelend kind komt tot stand met vallen en opstaan. Het is het vele malen proberen dat ertoe bijdraagt de beweging tot stand te brengen. Het brein speelt hierbij een cruciale rol.

Elke verschillende beweging, elke nieuwe positie van een gewricht en elke nieuwe spanning in het weefsel en spieren wordt opgeslagen in de hersenen. Het wordt verwerkt en omgezet in ‘bewegingsherkenning’. Het brein creëert zo een database aan bewegingsmogelijkheden die het kan gebruiken in toekomstige activiteiten/bewegingen. Hoe groter de database van de hersenen, hoe meer bewegingsmogelijkheden kunnen geactiveerd worden voor een bepaalde beweging uit te voeren, hoe vlotter de beweging zal verlopen.

Wanneer ons lichaam over een grote bewegingsdatabase beschikt, kan elke beweging vlot en efficiënt uitgevoerd worden. Hierdoor is de belasting voor elke zone van het lichaam optimaal.

Naast de capaciteit van ons brein om een database van bewegingen aan te leggen is het ook de taak van het brein om ons te beschermen. Vanuit de ‘oertijd’ hebben we nog steeds het mechanisme in ons brein om zuinig met energie om te gaan. In vrijwel elke situatie hanteert het brein volgende slogan: ‘een maximum aan resultaten met een minimum aan inspanningen’.

Het is dit mechanisme die ons bewegingsapparaat grondig kan laten aanpassen. Denk hierbij aan situaties van veel zitten, televisie kijken, spelen op spelconsole,… Deze activiteiten worden steevast gekenmerkt door weinig activiteit en weinig bewegingsvariabiliteit. De reactie van ons brein is dan ook dat het actief in stand houden van onze bewegingsherkenning niet meer in die mate nodig is om tot maximale resultaten te komen. Wanneer onze fysieke activiteiten drastisch verminderen zal ons brein zich aanpassen.

Dit resulteert zich in een drastisch verminderde bewegingsherkenning waardoor de bewegingen die toch gedaan worden, over minder mogelijkheden beschikken. Stap voor stap moet het kind bewegen met minder mogelijkheden waardoor verschillende delen van het lichaam meer moeten doen dan nodig. Dit zet de deur open voor overbelasting en pijn tot gevolg, wat nog minder aanzet tot meer bewegen. We komen in een vicieuze cirkel terecht.

Deze vicieuze cirkel kunnen we ook herkennen in het uitvoeren van repetitieve bewegingen. Receptiviteit of het herhaaldelijk uitvoeren van eenzelfde beweging zorgt ervoor dat we minder gebruik maken van onze verschillende beweegmogelijkheden, op lange termijn resulteert dit in een verlies van mogelijkheden.

Fascia en de hersenen triggeren

Zoals eerder vermeld bevat de fascia meer proprioceptieve receptoren dan spieren. Deze receptoren reageren op een verandering in lengte, spanning, ruimte, temperatuur, zuurtegraad, ontsteking, “gevaar”, hydratatie en/of trauma.

De hersenen zullen via de fascia reageren op één of meer veranderingen in functie van veiligheid. Dit gebeurt via het autonoom zenuwstelsel.

Om terug optimaal te bewegen brengen we het lichaam in beweging via de myofasciale lijnen. Hierbij is het vermijden van pijn een eerste voorwaarde. Verder moeten de bewegingen een vlot ritme kennen en streven we naar bewegingen in verschillende posities, ook gekend onder de term bewegingsvariabiliteit.